เปรียญธรรม ๙ ประโยค : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 377 / 742

ประโยค - ปฐมสิ้นปลาสังกาแปล ภาค ๒ - หน้า 358 ถาว่าด้วยการสั่ง บัดนี้ เพื่อความไม่ฟั่นเฟือนในการทำตาม และการทำ นิทนิทหล่านี้นั่นเอง พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่า "ภิฏฐ์ อนาถปิต" ดังนี้เป็นต้น บรรดาเหล่านี

เนื้อหาในบทนี้อธิบายเกี่ยวกับพระธรรมที่มีการตรัสถึงการลักทรัพย์และผลที่ตามมา รวมถึงความเข้าใจในทรัพย์ที่แตกต่างกัน การลักทรัพย์นั้นถือว่าเป็นปาราชิก และมีข้อห้ามที่ชัดเจนซึ่งอาจารย์พุทธราธิดได้ชี้ให้เ

ประโยค- ปฐมสมันต์ปลาสากแปล ภาค ๒ - หน้า 359 บรรดาวบเหล่านั้น หลายว่าว ภิกขุ ภิกขุ อานาปัติ คิดว่านามสุด ความว่า อาจารย์กำหนดทรัพย์มออย่าง ในสถานที่ว่างเปล่า แล้วสั่งพระพุทธรักจิต เพื่อจงการลักทรัพย์นั

บทนี้กล่าวถึงการสื่อสารและการสั่งการในกลุ่มภิกขุ โดยเฉพาะการใช้คำพูดและความหมายที่ลึกซึ้งต่อการกระทำในพระพุทธศาสนา การสั่งการจากอาจารย์ถึงพระพุทธรักจิตและพระธรรมรักจิต รวมถึงการวิเคราะห์คำสั่งในบริบทต

ประโยค – ปฐมมัณฑปสถา:ภาค ๒ – หน้าที่ 360 หลายบทว่า โส อิตฺถสุ อณฺเฐติ ความว่า พระพุทธวินิจ บอกแก่พระธรรมวินัย และพระธรรมวินัยบอกแก่พระสงฆ์รักิตว่า “อาจารย์ของพวกเรากล่าวอย่างนี้ว่า ได้ยินว่า คุณจงลักษ

เนื้อหาการสนทนาเกี่ยวกับคำสั่งและทัศนคติของพระพุทธวินิจต่อพระสงฆ์รักิต ในด้านการเป็นผู้นำและการจัดการวินัยในชุมชนพระสงฆ์ โดยกล่าวถึงสถานการณ์ต่างๆ ที่มีผลต่อการปฏิบัติธรรม ขอบเขตการปฏิบัติ และการรักษา

ประโยค – ปฐมสมันตาปสาทกาแปล ภาค ๒ – หน้าที่ 361 หลายบ่าวว่า ปฏิญญาติ อานุโมทติ ทุกภูษุสงค์ ความว่า พึง ทรงวา "เป็นทุกภูษุ" แก่ภิกษุผู้ตั้งแต่บันเทิงในเมื่อพระสงฆ์มักขิด รับ กล่าวแล้ว ก็ถึงพระสงฆ์ต่อน

เนื้อหาในบันทึกนี้เกี่ยวข้องกับการวิเคราะห์การสั่งสอนของพระสงฆ์ที่เกี่ยวกับบุคคลที่ลักทรัพย์ การอธิบายถึงเหตุการณ์ต่างๆ และความเข้าใจในวาระแห่งการสั่งที่มีความสำคัญในพระพุทธศาสนา การวินิจฉัยในพระธรรมท

ประโยค _ ปฐมสมันดาปลาสกำแปล ภาค ๒ - หน้าที่ 362 เป็นผู้ไม่ใช่มนะเลย ทำตามลิธิ หรือสักไป แต่สำหรับภิกษุลักย่อมเป็นสมาชิกในขณะนั้นกันเอง เพราะภิกษุผู้ตั้งพจนเปาไป ทำให้ภิกษุลักไม่ได้นั้นว่า "อย่า ลัก"

เนื้อหานี้กล่าวถึงบทบาทของภิกษุในระบบการตั้งของภิกษุ โดยอธิบายว่าภิกษุลักเป็นสมาชิกของกลุ่มร่วมกันและมีความสำคัญในการแสดงความเห็นและการตัดสินใจภายในกลุ่ม นอกจากนี้ยังกล่าวถึงการพูดและการรับคำสั่งภายใน

ประโยค - ปฐมสมุนไพรสักษาแฉ ภาค ๒ - หน้าที่ 363 พระธรรมาภิบาล บัดนี้ พระผู้พระภาคเจ้า เมื่อจอทรงแสดงองค์ค์แห่งอำนาจ ที่ตรัสไว้ ด้วยอำนาจการทำที่ให้ความอรอบฐาน ในทรัพย์ที่ตั้งอยู่ในพื้น ดินเป็นต้นนั้น

บทที่ 363 ของ 'ปฐมสมุนไพรสักษาแฉ' กล่าวถึงความสำคัญของปัญหาการริกและองค์ ๕ ที่เกี่ยวข้องกับการถืออรรถพย์ โดยให้ความรู้เกี่ยวกับอาการ ๕ ที่เกี่ยวข้องกับทรัพย์อันผู้อื่นหวงแหน รวมถึงอาการ ๖ ที่ภิกษุต้อง

ประโยค - ปฐมสัมผัสกิลาา แปล ภาค ๒ - หน้าที่ 365 บทว่า วิสสาขูเคราะห์ ได้แเกไม่เป็นอาบัติ เพราะการถือเอา ด้วยวิสสา. แต่ควรรู้ลักษณะแห่งการถือเอา ด้วยความวิสสา โดยสูตร- นี้ว่า “คู่นอนกุ้งหลาย ! เรานุญา

บทนี้แสดงถึงความเข้าใจในลักษณะการถือเอาซึ่งเกี่ยวข้องกับวิสสา โดยเน้นถึงคุณลักษณะในการถือเอาและบทบาทของเพื่อนสนิทที่ทำให้เกิดความเชื่อมั่นในความสัมพันธ์ พร้อมอธิบายถึงเงื่อนไข เช่น เคยเห็น เคยพบกัน แล

ประโยค(๑) - ปฐมพันธ์ปลาสติกแปะ ภาค ๒ - หน้า 366 เาแล้ว ก็พอใจ ๑ ส่วนเพื่อนคนใด ยังคีวิตอยู่ แค่เมื่อถือเอาแล้ว เขาไม่พอใจ สิ่งของของเพื่อนคนนั้น แม้ภิกษุถือเอาแล้วด้วยการถือ วิสาสะ ก็อาจคืนให้ แล

เนื้อหานี้สำรวจถึงหลักการคืนสิ่งของในบริบทของภิกษุ โดยมีการระบุถึงสิทธิในการนำสิ่งของมาคืน รวมถึงแนวทางในการจัดการกับทรัพย์สิน การคืนสิ่งของนั้นต้องพิจารณาถึงความพอใจของทั้งสองฝ่าย และการอนุญาตระหว่าง

ประโยค(๓) - ปฐมสมัยตามสำนวนทาแปล ภาค ๒ - หน้าที่ 368 บทว่า ปฏิสุขสัญญูสฤษฏ์ ความว่า แม้สำหรับภิญโญผู้มีความสำคัญอย่างนี้ว่า "สิ่งของนี้ ไม่มีเจ้าของ เป็นของบังสุกุล" ไม่เป็นอาบัติ เพราะกืออา: แต่ลำสั

บทความนี้กล่าวถึงการตีความศัพท์ในพระธรรมเกี่ยวกับอาบัติและการนำสิ่งของที่ไม่มีเจ้าของกลับคืน โดยอธิบายความหมายของบทต่างๆ และแนวคิดเกี่ยวกับความเป็นเจ้าของและการปล่อยวางทางศาสนา โดยเฉพาะในกรณีของภิญโญแ

ประโยค - ปฐมสัมมาปฏิรูปาคำแปลภาค ๒ - หน้าที่ 369 กล่าวว่าด้วยปฏิญาณ คือในปฏิญาณนี้ว่า สมุฏฐาน ๑ กิริยา ๑ สัญญา ๑ สติตฺถะ ๑ โลก- วิชชะ ๑ กรรม ๑ กุศล ๑ พร้อมด้วยเทวทาน ๑ บันทึกพึงทราบคำทั้งหมด โดยนัยดัง

บทความนี้อธิบายถึงปฏิญาณในปฐมสัมมาปฏิญาณ โดยเน้นถึงสมุฏฐานและกิริยาที่ส่งผลต่อการปฏิบัติธรรม เช่น การแยกแยะและเข้าใจการเกิดของจิตวิญญาณ ด้วยการประยุกต์ใช้ในชีวิตประจำวัน ในการเพื่อเปลี่ยนแปลงจิตใจไปใน

ประโยค - ปฐมสมาณาปสาธิตากแม่ภัค (อ่านพึงคิด) แม้ว่าความเปลี่ยนแปลงทางกายาวทาวและวิจาวาร ใคร จะพึงสามารถทำตนไม่ให้อนัตได้? เพราะเหตุนี้ พระผู้พระ- ภาคอัน จิติรัสไว้ว่า "ดู ก่อน อภิษ ฯ' เธอไม่ต้องอาบัต

บทความนี้นำเสนอการพิจารณาทางจิตตามคำสอนของพระผู้พระภาค และบทวิเคราะห์เกี่ยวกับการใช้อาหารและการปฏิบัติตนในชีวิตประจำวัน โดยเน้นถึงความสำคัญของจิตในการทำตนให้ถูกต้อง รวมถึงแนวทางในการควบคุมจิตเพื่อประโ

ประโยค(๓) - ปฐมสัมผัสตาปฏิภาณแปล ภาค ๒ - หน้าที่ 371 ภิกษุ ! เธอไม่เป็นอาบัติ เพราะเพียงแต่พูด* ดังนี้. อธิบายว่า "ไม่เป็นอาบัติ เพราะเหตุเพียงแต่พูด ๆ ไปเท่านั้น." เรื่องที่ดูลจากเรื่องเพียงแต่พูดนั

เนื้อหาเกี่ยวกับการอธิบายว่าภิกษุไม่ถืออาบัติเพียงเพราะพูด ความสัมพันธ์ระหว่างคำพูดและความหมายทางศาสนา พร้อมตัวอย่างในกรณีของศพที่ยังสด สรุปได้ว่าภิกษุมีความสามารถในการแยกแยะสิ่งที่เหมาะสมและเข้ากับบท

ประโยค- ปฐมสมันต์ปลาสำหรับแปล ภาค 2- หน้าที่ 373 ปฐมฉันนาวาหาร และกฤตาชาหาร ซึ่งได้แสดงไว้แล้วแต่โดยเพียงชื่อในการพรรณนาเนื้อความแห่งนี้ว่าภาษา "อาณายยุ" ในเบื้องต้น. และพิรทราบความต่างกันแห่งอาหารเหล

เนื้อหาเกี่ยวกับการอธิบายประเภทของอาหารในพุทธศาสนา เช่น ปฐมฉันนาวาหาร และกฤตาชาหาร รวมถึงการอธิบายความแตกต่างระหว่างอาหารที่ได้รับจากบุคคลต่างๆ และมีการจัดหมวดหมู่ของอาหารตามหลักศาสนา นอกจากนี้ยังกล่า

ประโยค - ปฐมมัณฑปอาสาฯ ภาค ๒ - หน้าที่ 375 จับเป็นผ้าสาฯกู เราจักถือเอา ปรึกปาวาหาร ไม่ปรากฏเพราะเห็น แล้วจึงลัก. แต่ในมหารฏกถา ท่านปรับอาราหารแก่ภิกขูผู้ขึ้นซึ่ง ภัตะที่กำหนดไว้ ตอนไม่ได้เห็น แต่ก็ยั

บทความนี้นำเสนอการกำหนดอาหารในศาสนาที่มีบทบาทสำคัญในพระบาลี โดยเฉพาะอย่างยิ่งการปรึกปาวาหารในมหารฏกถา ซึ่งกล่าวถึงการกำหนดสิ่งของและการจัดเตรียมอาหารให้กับภิกขู เมื่ออยู่ในสถานการณ์ที่ท่านอาจไม่ได้เห็

ประโยค - ปฐมสัมผัสภาษาแปล ภาค ๒ - หน้าที่ 378 กว่า... ที่ตั้งอยู่ในส่วนของตนเอง จะทำไม้สลากที่ตกไปในส่วนของตน ให้ตกลงไปในส่วนของภิกษุผู้อื่น จึงรักษาอยู่เหมือนกัน แต่เมื่อใด เมื่อไม้สลากตกไปแล้ว เธอออ

ข้อความนี้พูดถึงการรักษาไม้สลากและส่วนของภิกษุในบริบทของธรรมวินัย โดยอธิบายถึงการยกไม้สลากของบุคคลต่างๆ และบทสนทนาระหว่างภิกษุเกี่ยวกับไม้สลากที่ไม่ปรากฏ เมื่อภิกษุหนึ่งยกไม้สลากจากส่วนของตน เป็นการสื

ประโยค - ปฐมบทสัมภาษณ์ถามแปล ภาค ๒ - หน้าที่ 379 และถ้าท่านรู้ส่วนของตนแล้ว จงถือเอาเด็ด" ภิกษุผู้แก่กว่าถึงแม้ อยู่ว่า "นี่ไม่ใช่ส่วนของเรา" ถึงถือเอาส่วนของนวภิกษุรูปนั้น เอง เป็นปราชิกในขณะเดียวกั

เนื้อความในบทคัดย่อเกี่ยวกับการพูดคุยเกี่ยวกับความเป็นเจ้าของส่วนของอาหารในกลุ่มภิกษุ โดยเน้นถึงข้อต่อข้อกฎหมายทางศาสนา ว่าด้วยการถือเอาส่วนต่างๆ ที่อาจมีความผิดต่อแนวทางการปฏิบัติในพระพุทธศาสนา ซึ่งภ

ประโยค- ปฐมสมํปลาสถากานแปล ภาค ๒ - หน้าที่ 380 ถามวารเรื่องทั่วไป ก็พระอรรถกถาจารย์หลาย กล่าวไว้ในอรรถกถาทั้งหลายว่า "การแถกวีว่อย่างเดียวเท่านั้น มานานในที่นี้ด้วยอำนาจการสับเปลี่ยน สลก, แต่ว่าน้

เนื้อหาในหน้า 380 ของปฐมสมํปลาสถากาน รวมถึงการอภิปรายเกี่ยวกับการฟื้นฟูความเป็นอยู่ของพระภิกษุและการกล่าวถึงเหตุการณ์สำคัญในสมัยนั้น โดยเฉพาะการสนทนาระหว่างพระอรรถกถาจารย์และพระสัทธรรมที่เกี่ยวข้องกับ

ประโยค - ปฐมมัณฑปสถากาแปลง ภาค ๒ - หน้าที่ 382 แจกอยู่, เมื่ออีกกล่าวว่า "ท่านจงให้ส่วนของนายูปอื่นอีก" อง บุคคลที่ไม่ตัวอยู่เองนั้น, ถือเอาด้วยการกล่าวอย่างเดียว เป็นปัจจัยด้วย เป็นภัณฑ์ไทยด้วย. เมื

บทความนี้กล่าวถึงการถวายส่วนหรือของของภิกษุ โดยเน้นถึงการมีจิตใจดีและปัญญาที่ไม่เพียงแต่ขึ้นอยู่กับคำพูดเท่านั้น แต่ยังรวมถึงการวางใจและการถือเอาของในวิธีที่ถูกต้อง นอกจากนี้ยังมีการพูดถึงบทเรียนและคำ

ประโยค- ปฐมสมุนไพรสิบตำรับ ฉบับที่ 383 หลายบทว่า อาปฏิ สมุนไพรชุมชนสาวาเขา ปฏิฤติสุด ความว่า เพราะสมุนไพรชุมชนสาวาเขาที่กรุงเทพนี้กล่าวแล้ว พระผู้พระภาคเจ้า จึง ปรับเป็นปฏิฤติ ดูในเรื่องข้าวอุลูกที่โ

เนื้อหาเกี่ยวกับสมุนไพรในชุมชนสาวาเขา ที่ถูกปรับโดยอ้างอิงถึงพระพุทธเจ้า มีการกล่าวถึงการถวายอาหารในพิธีกรรมที่เกี่ยวกับสงฆ์ รวมถึงรายละเอียดเกี่ยวกับร้านขายข้าวและอาหารที่มีความสำคัญในการปฏิบัติทางศา

ประโยค (3) ปฐมมันปลาสำหรับแปล ภาค 2 หน้า 384 เกื้อขาย ชื่อปฐมะ (คือร้านขายขนม) คำที่เหลือในเรื่องร้านขาย ข้าวสุกเป็นต้นนี้ มีปรากฏอยู่แล้วในเรื่องบริหารนั้นแแล้ว ในเรื่องตั้ง มีกฎรูปนั้น: กิฐรูปนั้นก

เนื้อหานี้พูดถึงกฎระเบียบและการกระทำที่เกี่ยวข้องกับการถือเอาอาหารในบริบทของการศึกษาเกี่ยวกับพระวินัย โดยเฉพาะในกรณีของการซื้อและการคืนอาหารที่ถือเอาโดยเจ้าของตลอดจนการพิจารณาในด้านกิณฑูและบิณฑบาต รวม